Kościół jest chrześcijańską społecznością zorganizowaną dla tworzących ją członków, aby każdy członek mógł cieszyć się wsparciem wszelkich łask i talentów innych członków i działaniem Boga na nie, według ich poszczególnych darów i zdolności. Kościół jest zjednoczony świętymi więzami wspólnoty po to, aby każdy członek mógł odnieść korzyści z wpływu innych.
Chrześcijańskie zasady i łaski całej społeczności wierzących mają nabrać siły i potęgi w harmonijnym działaniu. Każdy wierzący ma odnieść korzyści i być udoskonalony przez oczyszczający i przekształcający wpływ różnych zdolności innych członków aby rzeczy,których pozbawiony jest jeden w innych mogły być okazane obficiej.
Wszyscy członkowie mają zbliżyć się do siebie, aby kościół mógł stać się widowiskiem dla świata, aniołów i ludzi.
Przymierze porozumienia w członkostwo Kościoła stanowi, aby każdy członek kroczył śladami Chrystusa, aby wszyscy wzięli Jego jarzmo i uczyli się od tego, który jest cichy i pokornego serca. Czyniąc tak ,drogi Zbawiciel mówi: " Znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest miłe, a brzemię mojej lekkie".( Mat.11,29.30).,
Ten, który jest słaby i nie doświadczony, chociaż jest słaby, może być wzmocniony przez bardziej ożywionych nadzieją i przez tych, którzy mają lśnić w budowli. Jest istotnym członkiem zorganizowanego ciała,połączonym z Chrystusem - żywą głową kościoła i przez Chrystusa ściśle związanym z wszelkimi zaletami Jego charakteru tak, że Zbawiciel nie wstydzić się nazywać go bratem.
Dlaczego wierzący zorganizowani są w kościół? Ponieważ Chrystus chce pomnożyć ich użyteczność w świecie i wzmocnić ich osobisty wpływ dla dobra. W kościele ma być utrzymana dyscyplina, która strzeże praw wszystkich i wzmacnia poczucie wzajemnej zależności.
Bóg nigdy nie zaplanował, aby umysł i osąd jednego człowieka był mocą kontrolującą. Nigdy nie zaplanował aby jeden człowiek rządził, planował i obmyślał bez uważnego i pełnego modlitwy namysłu całego ciała, aby wszyscy mogli poruszać się w zdrowy, gruntowny, harmonijny sposób.
Wierzący mają świecić jako światła w świecie. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Kościół oddalony i odrębny od świata, w ocenie nieba jest najwspanialszym obiektem na całej ziemi. Członkowie zobowiązani są pod słowem honoru być oddzielonymi od świata, poświęcając swoją służbę dla jednego Pana, Jezusa Chrystusa. Mają objawiać, że wybrali Chrystusa jako swego przywodce. Kościół ma być tym, czym Bóg zaplanował aby był, reprezentantem Bożej rodziny w innym świecie.
Wybrani, którzy stoją i borykają się z burzą sprzeciwu ze strony świata i podnoszą zdeptane przykazania Boże, by wynieść je jako święte i godne czci są rzeczywiście światłością świata.
Mówię wam moi bracia,Pan ma zorganizowane ciało, przez które będzie działał. Może być wśród nich więcej niż dwudziestu Judaszy, może być porywczy Piotr, który w sytuacjach próby zaprze się swego Pana. Mogą być także takie osoby jak Jan, którego Jezus miłował, ale który mógł mieć zapał niszczyć życie ludzi przez ściągnięcie ognia z nieba, aby pomścić zniewagi wobec Chrystusa i prawdy. Wielki Nauczyciel stara się jednak udzielić lekcji, pouczenia, aby naprawić to istniejące zło. To samo czyni On dzisiaj wobec Swojego kościoła.Wskazuje nam zagrożenia. Przedstawia nam poselstwo do Laodycei.
Pokazuje nam, że wszelkie samolubstwo, wszelka duma, wszelkie wychwalanie samego siebie, wszelka niewiara i uprzedzenie, które prowadzą do odparcia prawdy i odwracają od prawdziwego światła, są niebezpieczne i o ile nie będzie wzbudzony żal ( z powodu tych grzechów) ci, którzy pielęgnują te rzeczy, będą pozostawieni w ciemności,tak jak naród Żydowski. Niech każda dusza stara się obecnie spełnić modlitwę Chrystusa. Niech każda dusz powtarza tę modlitwę w umyśle, w prośbach, w napomnieniach, aby wszyscy mogli być jedno, jak Chrystus jest jedno z Ojcem, i aby pracowali w tym celu .
Zamiast obracać narzędzia walki wewnątrz naszych własnych szeregów, niech zostaną one obrócone przeciwko wrogom Boga i prawdy.( Jan,17,11.17-26).
Chrystus modlił się także o nas i o tych, którzy będą po nas i uwierzą w Chrystusa przez słowa Jego uczniów, aż do końca świata. Jezus miał wkrótce oddać swoje życie, aby żywot i nieśmiertelność na jaśnie wywieść. Chrystus wśród swoich cierpień, będąc codziennie odrzucanym przez ludzi i to nie kiedyś tam ale teraz, patrzy przez dwa tysiące lat na swój kościół, który istnieje i będzie istniał w ostatnich dniach, przed zakończeniem historii tej ziemi.
Pan ma swój kościół poprzez wszystkie zmieniające się sceny czasu aż do obecnego okresu. Biblia przedstawia nam wzorcowy kościół. Mają oni być w jedności nawzajem ze sobą i z Bogiem
Gdy wierzący złączeni są z Chrystusem, żywym krzewem winnym, skutek tego jest taki, że są jedno z Chrystusem, pełni współczucia, czułości i miłości.
Jest na złej ścieżce ten, kto wydaje wyrok na kościół posługując się swoją ludzką. miarą. Można o tej osobie wiedzieć że Bóg jej nie prowadzi
Jeśli widzisz coś złego,nie narzekaj tylko staraj się prostować, zapobiegać tłumaczyć. Ty masz budować a nie burzyć. Mając to na względzie polećmy się Panu na resztę dnia dziękując Mu za każdą chwilę z Nim przeżytą.
Amen.
piątek, 10 lutego 2017
poniedziałek, 6 lutego 2017
Opatrzność
Słowo opatrzność ma wspólną etymologie z providere, które znaczy przewidywać. Mimo, że wyrażenie to nie jest słowem biblijnym, to koncepcja opatrzności znajduje się w centrum Pisma Świętego i odnosi się do objawienia związanego z Bożym rządzenie światem i wszechświatem. Użyte tu słowo staje się tym samym synonimem Bożych rządów.
Opatrzność obejmuje różne działania Boga, które wiążą się z przebiegiem historii ludzkości i predestynacji.
W myśleniu biblijnym znajomość przyszłości, predystynacja i stworzenie są koniecznymi warunkami Bożego rządzenia historią ludzkości i historią wszechświata.
Paweł w Rz.8.28-30." A wiemy, że Bóg współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują, to jest z tymi, którzy według postanowienia jego są powołani.
Bo tych, których przedtem znał, przeznaczył właśnie, aby się stali podobnymi do obrazu Syna jego, a On żeby był pierworodnym pośród wielu braci:
A których przeznaczył, tych i powołał, a których powołał tych i usprawiedliwił, a których usprawiedliwił tych i uwielbiał"; odróżnia opatrzność od znajomości przyszłości i predestynacji
Tekst biblijny odnosi się do Bożej opatrzności w kontekście zaistnienia i pochodzenia grzechu w niebie,oraz jego rozprzestrzenienia na ziemi wraz z historycznym upadkiem Adama i Ewy (Hiob 1,6-12; Iż. 14.12-15; Ap.12,4.7.8.) ,(Rz.3,1-7)
Opatrzność rozumiana jako Boskie rządy zajmuje się realizacją wiecznego Boskiego planu zbawienia, pomimo ograniczeń właściwych ludzkiej naturze i historii.
Opatrzność w zrozumieniu biblijnym przynależy zasadniczo do zbawczej działalności Boga. Według Pisma Świętego zbawienie nie jest wynikiem jednorazowej Bożej działalności,uwidaczniają cej się w śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa.
Śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa są fundamentem wszystkich innych boskich zbawczych czynów, same nie mogą jednak dokonać Bożego planu zbawienia (predestynacji). Boża opatrzność w całej swojej złożoności odgrywa zasadniczą rolę w zbawieniu wszechświata i rodzaju ludzkiego (Kol.1,20)
Wierzący w tym i teolodzy, powinni zrozumieć biblijną naukę o sposobie Bożego zarządzania historią.
Mówiąc najogólniej, Bóg zarządza historią historyczne. To znaczy, że Bóg nie zarządza przez wieczne dekrety, które określają bieg historii ludzkości. Wręcz przeciwnie, biblijny obraz Bożej opatrzności ukazuje Boga jako tego, który wykonuje swoje plany w obrębie ograniczeń i zawiłości ludzkiej historii.
Powinniśmy wziąć pod uwagę dwa główne typy działania Bożej opatrzności:
1) Pośredni
2) Bezpośredni
Pośrednie działanie opatrzności Bożej
----------------------_---------------------------------------
Jak ukazuje Pismo Święte - Boży pośredni sposób działania opatrzności obejmuje następujące wzorce:
1 Na mocy Bożej decyzji grzech może podążać swoim naturalnym torem w ogólnym biegu historii ludzkości (Rodzaju.3.8-15), może być podstawą wielu innych konkretnych sytuacji (Ps.81,12-13; Mat,19,8; Dz.14,16; Rz. 1,24.26.28).
2 W każdej danej sytuacji Bóg konkretnie ogranicza faktyczny zasięg zła.(Hiob.1,12;PS.124,1-3; 1Kor.10,13;Dz.17,26).
3 Bóg potrafi wykorzystać sytuacje spowodowane przez złe czyny człowieka i doprowadzić je do Swojego zbawiennego celu.
(Rodz.50,20;Dz.2,36).
4 Czasami Bóg interweniuje, żeby powstrzymać ludzi od popełnienia grzechu (Rodz.20,6; PS.19,14). W języku teologicznym te wzory działania Bożej opatrzności według Jego woli znane są jako:
1, pobłażliwość.
2, ograniczanie
3, ukierunkowywanie
4, zapobieganie
Według Pisma Świętego Bóg nie kontroluje ludzkiej historii w ten sposób, że chce i czyni wszystko co się dzieje.
Bóg jest raczej osobiście zaangażowany w naprowadzanie historii ludzkości do celu, który sam wytyczył (predestynował):
"Aby połączyć w jedną całość wszystko,i to co na niebiosach i to co jest na ziemi w Nim".( Ef.1,10). Ponieważ Bóg dał ludziom wolną wolę - prawo wolności i samostanowienia, więc nie kontroluje ani nie przymusza ludzi a tym bardziej nie czyni tego wobec całej historii. Ponieważ przymus nie idzie w parze nie tylko z wolnością ale też i z miłością. Przez swoje zaangażowanie w historię ludzkości Bóg dokonuje zbawienia na różnych płaszczyznach; indywidualnej społecznej i kosmicznej. Wyniki nie są określone z góry mimo to nie jesteśmy pozostawieni w niepewności co do przyszłego wyniku zakończenia historii.
Boża znajomość przyszłości jest fundamentem pewności tego co nastanie. Jednak nie eliminuje pracy, ryzyka, zaangażowania a nawet cierpienia jako elementów Bożej opatrzności. Przyszłość nie jest dokonana w Bożej znajomości przyszłości, jest ona tylko przewidywana. Bez biblijnej nauki o realności Bożej wiedzy o przyszłości, zarówno Bóg jak i wierzący ludzie żyli by w niepewności tego co ma nastąpić.
Z drugiej zaś strony treść prawdziwej i pewnej Bożej znajomości przyszłości staje się rzeczywistością dzięki osobistemu zaangażowaniu się Boga i prowadzeniu przez Niego historii ludzkości (Jan 1,17).
Według Pisma Świętego Bóg kieruje historią ludzkości osobiście niejako od wewnątrz, uwzględniając złożoność ludzkich rzeczywistości, a nie z nieba za pomocą wiecznych i przemożnych dekretów.
Bezpośrednie działanie opatrzności Bożej.
-----------------------------------------------------------------
Pismo Święte jasno ukazuje bezpośrednie działanie Bożej opatrzności przez Boży wybór zamieszkania pośród Swojego ludu, życia z ludźmi i w nich (Wj.3,1-14;25,8;40,34-38). Wcielenie jest wyraźnie przedstawione jako kontynuacja Bożego , bezpośredniego wzoru opatrznosciowego prowadzenia historii ludzkości (Jan1,14). Po Wniebowstąpieniu Chrystusa ten wzór boskiej opatrzności i działania jest kontynuowane przez przedstawiciela Chrystusa, tj. Ducha Świętego. Bezpośrednia ingerencja Boga w prowadzenie historii ludzkości obejmuje także objawienie Jego woli przez proroków, czynienie cudów i misję Kościoła. Wreszcie bezpośrednie Boże działania opatrznościowe zawierają Jego czyny i gniew (lz. 28,21) zarówno w historii ludzkości, jak i w eschatologicznym wymiarze oczyszczenia wszechświata z grzechu.
Bóg posługuje się wieloma pośrednimi i bezpośrednimi działaniami o których my nie mamy pojęcia. Dynamiczne przewodnictwo Bożej opatrzności jest procesem wychowawczym, którego treścią jest objawienie woli Bożej w Jego Słowie. Nauczycielem jest Jezus Chrystus przez Ducha Świętego, a uczniami są wszyscy ludzie. Celem tego procesu jest przemiana umysłów wolnych istot ludzkich przez umożliwienie im zrozumienia i podjęcia wolnej decyzji w wyborze objawionej
woli Boga.Tym sposobem wierzący są" myśli Chrystusowej". (1Kor.2,16;por. Fil. 2,5; 1P 4,1; 2P 1,4).
Kiedy ta przemiana angażuje bezpośrednio boskie usprawiedliwienie i uswiecenie, wtedy historiia ludzkości rozwija się swobodnie, zgodnie z wolą Bożą. W takiej sytuacji rozumna osoba wierząca, która świadomie poddała się woli Bożej, nie musi być więcej kontrolowana. Kiedy wspólnota uczniów ( Izrael w Starym Testamencie i Kościół w Nowym Testamencie) zostaje ukształtowana,staje się narzędziem działającym w tym samym procesie, który powołał ją do istnienia. Osiągnięcie tego celu jest misją Kościoła i powodem jego istnienia jako wspólnoty.
Osiągnięcie Bożego celu wymaga jeszcze czegoś więcej niż działań centralnych, uniwersalnych, perswazyjno- edukacyjnych, bezpośrednich i pośrednich. Obejmuje ono także osądzanie i końcową manifestacje Bożego gniewu. Dla Boga miłości i łaski (Iz.28,21) sądzenie jest niezwykłym działaniem, ale pomimo to jest ono integralną częścią Bożych rządów, tylko wobec tych , którzy świadomie i z własnej woli odrzucają Boży plan dla życia i historii ludzkości. Końcowym osiągnięciem Bożego celu będzie wtedy " wytracenie tych , którzy niszczą ziemię" (Ap.11,18).
Działanie to nie jest aktem kontroli, ale tylko karą za zniszczenia spowodowane przez tych, którzy umyślnie odrzucali Boże prawo i zapewnienie zbawienia w Jezusie Chrystusie. Ta kara obejmuje także zniszczenie sprawcy grzechu ( Mal. 4,1; Ap.20,10), co jest konieczne dla stworzenia " nowego nieba i nowej ziemi"( Ap. 21,1), i ostatecznego wykorzenienia zła ze wszechświata ( Na.1,9).
Przez historie i proroctwa Pismo Święte prezentuje szczegółową refleksję nad różnymi sposobami, dzięki którym Bóg był, jest i będzie zaangażowany w dzieła opatrznościowo- zbawcze, osobiście prowadząc każdego szczerego i wrażliwego człowieka do osiągnięcia obecnego i przyszłego zbawienia w Jezusie Chrystusie.
" Księgi, które omawiają dzieje ludzkości, rozwój narodów, powstania i upadki imperiów, przypisują je ludzkiej woli. Wydarzenia w dziejach świata wydają się być w dużym stopniu uzależnione od potęgi i ambicji człowieka. W Słowie Bożym, natomiast odsłonięto prawdę i widzimy jasno, że poza i ponad sprawami i namiętnościami ludzkimi stoi Nieskończenie Miłosierny, który cierpliwie, w milczeniu przeprowadza swoją wolę. Biblia odkrywa prawdziwą filozofię historii".
Pragnę podkreślić, że czytając i studiując Biblię pod kontem Bożego planu zbawienia ludzkości szybciej zrozumiemy sens naszego życia pod kontrolą Bożej woli a także co uczynił dla nas nasz Zbawiciel. Oraz jak możemy Mu w pełni zaufać i poddać się prowadzeniu przez Ducha Świętego, cała Biblia od początku do końca ,do ostatniej literki mówi o planie zbawienia. Och! Ileż razy nasz Pan i Bóg musiał przebaczać, naprawiać, przystosować do nowych warunków to co myśmy ludzie zepsuli, zniszczyli lub zlekcewazyli w Bożych zamysłach. To ciągłe przebaczanie, prostowanie dróg, prostowanie myślenia, upominanie, a przede wszystkim wielka cierpliwość i wyrozumiałość naszego Pana. Daje nam nadzieję a raczej pewność, że nas nie opuści i nie zaniecha pracy nad nami abyśmy stali się tacy jak nas widzi nasz Pan czyli czystymi i przystosowanymi z charakterem do życia wiecznego w obecności Bożej przez całe wieki.
Nasza nadzieja jest w Panu Bogu naszym. " Jeżeli czuwasz, czekasz na drugie przyjście Jezusa Chrystusa i modlisz się, Opatrzność i objawienie będą prowadziły cię przez wszystkie trudności, które napotkasz, i nie zawiedziesz się ani nie zostaniesz zniechęcony. Czas ukaże piękno i wspaniałość niebiańskiego planu. Ludzkiemu rozumowi trudno jest pojąć, że Bóg w swojej opatrzności działa dla dobra świata, posługując się słabymi narzędziami.( ludźmi) . Poznanie Boga wynikające z Jego opatrzności jest prawdziwa wiedzą. Ludzie posiadają dużo wiedzy, jednakże niewielu czyni coś,by dojrzeć,( kiedy jest taka potrzeba), zamysł niebiańskiej mądrości, zobaczyć bezgraniczność Bożego planu, objawiajacego Jego sprawiedliwości, dobroć i miłość, lub też by pozyskać serca ludzi, Jego plan wydaje się im zbyt wspaniały, aby mogli go zaakceptować i w ten oto sposób przestają z niego korzystać. Opatrzność jest jednak nadal obecna w naszym świecie,działając wśród tych, którzy trzymają się prawdy. Ci rozpoznają ręce Boga. Jednakże Jego Słowo nie będzie szanowane przez tych, którzy ufają swojej własnej mądrości."
Panie! Czuwaj nad nami zawsze i wszędzie gdziekolwiek znajdziemy się w naszej drodze do twoich stóp. Pełni pragnienia abyś zamieszkał w nas już teraz ze swoim Duchem Swietym, prowadził nas zmieniając nasze charaktery, abyśmy mogli zrozumieć plan zbawienia i pojąć ogrom Twoich zasług włożonych osobiście w wykonanie tego planu, a w swojej nieograniczonej dobroci i miłości do nas, chcesz się z tymi zaslugami podzielić z nami, którzy uwierzyli i przyjęli Cię wiarą do swoich serc, chcąc z całym oddaniem pracować dla Ciebie Panie nasz , Zbawicielu i Królu. Wlej w nasze serca i chcenie i wykonanie wszystkiego co dla nas wyznaczyłeś. Z góry dziękuję za wysłuchanie naszej modlitwy.
Amen!
Opatrzność obejmuje różne działania Boga, które wiążą się z przebiegiem historii ludzkości i predestynacji.
W myśleniu biblijnym znajomość przyszłości, predystynacja i stworzenie są koniecznymi warunkami Bożego rządzenia historią ludzkości i historią wszechświata.
Paweł w Rz.8.28-30." A wiemy, że Bóg współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują, to jest z tymi, którzy według postanowienia jego są powołani.
Bo tych, których przedtem znał, przeznaczył właśnie, aby się stali podobnymi do obrazu Syna jego, a On żeby był pierworodnym pośród wielu braci:
A których przeznaczył, tych i powołał, a których powołał tych i usprawiedliwił, a których usprawiedliwił tych i uwielbiał"; odróżnia opatrzność od znajomości przyszłości i predestynacji
Tekst biblijny odnosi się do Bożej opatrzności w kontekście zaistnienia i pochodzenia grzechu w niebie,oraz jego rozprzestrzenienia na ziemi wraz z historycznym upadkiem Adama i Ewy (Hiob 1,6-12; Iż. 14.12-15; Ap.12,4.7.8.) ,(Rz.3,1-7)
Opatrzność rozumiana jako Boskie rządy zajmuje się realizacją wiecznego Boskiego planu zbawienia, pomimo ograniczeń właściwych ludzkiej naturze i historii.
Opatrzność w zrozumieniu biblijnym przynależy zasadniczo do zbawczej działalności Boga. Według Pisma Świętego zbawienie nie jest wynikiem jednorazowej Bożej działalności,uwidaczniają cej się w śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa.
Śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa są fundamentem wszystkich innych boskich zbawczych czynów, same nie mogą jednak dokonać Bożego planu zbawienia (predestynacji). Boża opatrzność w całej swojej złożoności odgrywa zasadniczą rolę w zbawieniu wszechświata i rodzaju ludzkiego (Kol.1,20)
Wierzący w tym i teolodzy, powinni zrozumieć biblijną naukę o sposobie Bożego zarządzania historią.
Mówiąc najogólniej, Bóg zarządza historią historyczne. To znaczy, że Bóg nie zarządza przez wieczne dekrety, które określają bieg historii ludzkości. Wręcz przeciwnie, biblijny obraz Bożej opatrzności ukazuje Boga jako tego, który wykonuje swoje plany w obrębie ograniczeń i zawiłości ludzkiej historii.
Powinniśmy wziąć pod uwagę dwa główne typy działania Bożej opatrzności:
1) Pośredni
2) Bezpośredni
Pośrednie działanie opatrzności Bożej
----------------------_---------------------------------------
Jak ukazuje Pismo Święte - Boży pośredni sposób działania opatrzności obejmuje następujące wzorce:
1 Na mocy Bożej decyzji grzech może podążać swoim naturalnym torem w ogólnym biegu historii ludzkości (Rodzaju.3.8-15), może być podstawą wielu innych konkretnych sytuacji (Ps.81,12-13; Mat,19,8; Dz.14,16; Rz. 1,24.26.28).
2 W każdej danej sytuacji Bóg konkretnie ogranicza faktyczny zasięg zła.(Hiob.1,12;PS.124,1-3; 1Kor.10,13;Dz.17,26).
3 Bóg potrafi wykorzystać sytuacje spowodowane przez złe czyny człowieka i doprowadzić je do Swojego zbawiennego celu.
(Rodz.50,20;Dz.2,36).
4 Czasami Bóg interweniuje, żeby powstrzymać ludzi od popełnienia grzechu (Rodz.20,6; PS.19,14). W języku teologicznym te wzory działania Bożej opatrzności według Jego woli znane są jako:
1, pobłażliwość.
2, ograniczanie
3, ukierunkowywanie
4, zapobieganie
Według Pisma Świętego Bóg nie kontroluje ludzkiej historii w ten sposób, że chce i czyni wszystko co się dzieje.
Bóg jest raczej osobiście zaangażowany w naprowadzanie historii ludzkości do celu, który sam wytyczył (predestynował):
"Aby połączyć w jedną całość wszystko,i to co na niebiosach i to co jest na ziemi w Nim".( Ef.1,10). Ponieważ Bóg dał ludziom wolną wolę - prawo wolności i samostanowienia, więc nie kontroluje ani nie przymusza ludzi a tym bardziej nie czyni tego wobec całej historii. Ponieważ przymus nie idzie w parze nie tylko z wolnością ale też i z miłością. Przez swoje zaangażowanie w historię ludzkości Bóg dokonuje zbawienia na różnych płaszczyznach; indywidualnej społecznej i kosmicznej. Wyniki nie są określone z góry mimo to nie jesteśmy pozostawieni w niepewności co do przyszłego wyniku zakończenia historii.
Boża znajomość przyszłości jest fundamentem pewności tego co nastanie. Jednak nie eliminuje pracy, ryzyka, zaangażowania a nawet cierpienia jako elementów Bożej opatrzności. Przyszłość nie jest dokonana w Bożej znajomości przyszłości, jest ona tylko przewidywana. Bez biblijnej nauki o realności Bożej wiedzy o przyszłości, zarówno Bóg jak i wierzący ludzie żyli by w niepewności tego co ma nastąpić.
Z drugiej zaś strony treść prawdziwej i pewnej Bożej znajomości przyszłości staje się rzeczywistością dzięki osobistemu zaangażowaniu się Boga i prowadzeniu przez Niego historii ludzkości (Jan 1,17).
Według Pisma Świętego Bóg kieruje historią ludzkości osobiście niejako od wewnątrz, uwzględniając złożoność ludzkich rzeczywistości, a nie z nieba za pomocą wiecznych i przemożnych dekretów.
Bezpośrednie działanie opatrzności Bożej.
-----------------------------------------------------------------
Pismo Święte jasno ukazuje bezpośrednie działanie Bożej opatrzności przez Boży wybór zamieszkania pośród Swojego ludu, życia z ludźmi i w nich (Wj.3,1-14;25,8;40,34-38). Wcielenie jest wyraźnie przedstawione jako kontynuacja Bożego , bezpośredniego wzoru opatrznosciowego prowadzenia historii ludzkości (Jan1,14). Po Wniebowstąpieniu Chrystusa ten wzór boskiej opatrzności i działania jest kontynuowane przez przedstawiciela Chrystusa, tj. Ducha Świętego. Bezpośrednia ingerencja Boga w prowadzenie historii ludzkości obejmuje także objawienie Jego woli przez proroków, czynienie cudów i misję Kościoła. Wreszcie bezpośrednie Boże działania opatrznościowe zawierają Jego czyny i gniew (lz. 28,21) zarówno w historii ludzkości, jak i w eschatologicznym wymiarze oczyszczenia wszechświata z grzechu.
Bóg posługuje się wieloma pośrednimi i bezpośrednimi działaniami o których my nie mamy pojęcia. Dynamiczne przewodnictwo Bożej opatrzności jest procesem wychowawczym, którego treścią jest objawienie woli Bożej w Jego Słowie. Nauczycielem jest Jezus Chrystus przez Ducha Świętego, a uczniami są wszyscy ludzie. Celem tego procesu jest przemiana umysłów wolnych istot ludzkich przez umożliwienie im zrozumienia i podjęcia wolnej decyzji w wyborze objawionej
woli Boga.Tym sposobem wierzący są" myśli Chrystusowej". (1Kor.2,16;por. Fil. 2,5; 1P 4,1; 2P 1,4).
Kiedy ta przemiana angażuje bezpośrednio boskie usprawiedliwienie i uswiecenie, wtedy historiia ludzkości rozwija się swobodnie, zgodnie z wolą Bożą. W takiej sytuacji rozumna osoba wierząca, która świadomie poddała się woli Bożej, nie musi być więcej kontrolowana. Kiedy wspólnota uczniów ( Izrael w Starym Testamencie i Kościół w Nowym Testamencie) zostaje ukształtowana,staje się narzędziem działającym w tym samym procesie, który powołał ją do istnienia. Osiągnięcie tego celu jest misją Kościoła i powodem jego istnienia jako wspólnoty.
Osiągnięcie Bożego celu wymaga jeszcze czegoś więcej niż działań centralnych, uniwersalnych, perswazyjno- edukacyjnych, bezpośrednich i pośrednich. Obejmuje ono także osądzanie i końcową manifestacje Bożego gniewu. Dla Boga miłości i łaski (Iz.28,21) sądzenie jest niezwykłym działaniem, ale pomimo to jest ono integralną częścią Bożych rządów, tylko wobec tych , którzy świadomie i z własnej woli odrzucają Boży plan dla życia i historii ludzkości. Końcowym osiągnięciem Bożego celu będzie wtedy " wytracenie tych , którzy niszczą ziemię" (Ap.11,18).
Działanie to nie jest aktem kontroli, ale tylko karą za zniszczenia spowodowane przez tych, którzy umyślnie odrzucali Boże prawo i zapewnienie zbawienia w Jezusie Chrystusie. Ta kara obejmuje także zniszczenie sprawcy grzechu ( Mal. 4,1; Ap.20,10), co jest konieczne dla stworzenia " nowego nieba i nowej ziemi"( Ap. 21,1), i ostatecznego wykorzenienia zła ze wszechświata ( Na.1,9).
Przez historie i proroctwa Pismo Święte prezentuje szczegółową refleksję nad różnymi sposobami, dzięki którym Bóg był, jest i będzie zaangażowany w dzieła opatrznościowo- zbawcze, osobiście prowadząc każdego szczerego i wrażliwego człowieka do osiągnięcia obecnego i przyszłego zbawienia w Jezusie Chrystusie.
" Księgi, które omawiają dzieje ludzkości, rozwój narodów, powstania i upadki imperiów, przypisują je ludzkiej woli. Wydarzenia w dziejach świata wydają się być w dużym stopniu uzależnione od potęgi i ambicji człowieka. W Słowie Bożym, natomiast odsłonięto prawdę i widzimy jasno, że poza i ponad sprawami i namiętnościami ludzkimi stoi Nieskończenie Miłosierny, który cierpliwie, w milczeniu przeprowadza swoją wolę. Biblia odkrywa prawdziwą filozofię historii".
Pragnę podkreślić, że czytając i studiując Biblię pod kontem Bożego planu zbawienia ludzkości szybciej zrozumiemy sens naszego życia pod kontrolą Bożej woli a także co uczynił dla nas nasz Zbawiciel. Oraz jak możemy Mu w pełni zaufać i poddać się prowadzeniu przez Ducha Świętego, cała Biblia od początku do końca ,do ostatniej literki mówi o planie zbawienia. Och! Ileż razy nasz Pan i Bóg musiał przebaczać, naprawiać, przystosować do nowych warunków to co myśmy ludzie zepsuli, zniszczyli lub zlekcewazyli w Bożych zamysłach. To ciągłe przebaczanie, prostowanie dróg, prostowanie myślenia, upominanie, a przede wszystkim wielka cierpliwość i wyrozumiałość naszego Pana. Daje nam nadzieję a raczej pewność, że nas nie opuści i nie zaniecha pracy nad nami abyśmy stali się tacy jak nas widzi nasz Pan czyli czystymi i przystosowanymi z charakterem do życia wiecznego w obecności Bożej przez całe wieki.
Nasza nadzieja jest w Panu Bogu naszym. " Jeżeli czuwasz, czekasz na drugie przyjście Jezusa Chrystusa i modlisz się, Opatrzność i objawienie będą prowadziły cię przez wszystkie trudności, które napotkasz, i nie zawiedziesz się ani nie zostaniesz zniechęcony. Czas ukaże piękno i wspaniałość niebiańskiego planu. Ludzkiemu rozumowi trudno jest pojąć, że Bóg w swojej opatrzności działa dla dobra świata, posługując się słabymi narzędziami.( ludźmi) . Poznanie Boga wynikające z Jego opatrzności jest prawdziwa wiedzą. Ludzie posiadają dużo wiedzy, jednakże niewielu czyni coś,by dojrzeć,( kiedy jest taka potrzeba), zamysł niebiańskiej mądrości, zobaczyć bezgraniczność Bożego planu, objawiajacego Jego sprawiedliwości, dobroć i miłość, lub też by pozyskać serca ludzi, Jego plan wydaje się im zbyt wspaniały, aby mogli go zaakceptować i w ten oto sposób przestają z niego korzystać. Opatrzność jest jednak nadal obecna w naszym świecie,działając wśród tych, którzy trzymają się prawdy. Ci rozpoznają ręce Boga. Jednakże Jego Słowo nie będzie szanowane przez tych, którzy ufają swojej własnej mądrości."
Panie! Czuwaj nad nami zawsze i wszędzie gdziekolwiek znajdziemy się w naszej drodze do twoich stóp. Pełni pragnienia abyś zamieszkał w nas już teraz ze swoim Duchem Swietym, prowadził nas zmieniając nasze charaktery, abyśmy mogli zrozumieć plan zbawienia i pojąć ogrom Twoich zasług włożonych osobiście w wykonanie tego planu, a w swojej nieograniczonej dobroci i miłości do nas, chcesz się z tymi zaslugami podzielić z nami, którzy uwierzyli i przyjęli Cię wiarą do swoich serc, chcąc z całym oddaniem pracować dla Ciebie Panie nasz , Zbawicielu i Królu. Wlej w nasze serca i chcenie i wykonanie wszystkiego co dla nas wyznaczyłeś. Z góry dziękuję za wysłuchanie naszej modlitwy.
Amen!
Subskrybuj:
Posty (Atom)