DAR PROROCTWA
Zarówno w Starym jak i w Nowym Testamencie, prorocy odgrywali ważną rolę, ale czy razem z zamknięciem biblijnego kanonu skończyła się też działalność proroków? Poszukując odpowiedzi prześledźmy historię proroczej działalności.
Dar proroctwa w czasach biblijnych - Bóg zawsze utrzymywał łączność z ludźmi nawet wtedy gdy skończyła się łączność twarzą w twarz (Iz.59,2 ) wtedy przez proroków przesyłał poselstwa, zachęcania, ostrzeżenia i napomnienia. W Piśmie Świętym,prorok to "ten kto otrzymuje informacje od Boga i przekazuje te treści Jego ludowi". Prorocy nie prorokowali z własnej inicjatywy, "albowiem proroctwo nie przychodziło nigdy z woli ludzkiej, lecz wypowiadali je ludzie Boży, natchnieni Duchem Świętym" (II Piotra 1,21).
W Starym Testamencie słowo prorok jest tłumaczeniem hebrajskiego rzeczownika nabi Jego znaczenie wyjaśnione zostało w II Mojż.7,1.2, gdzie czytamy "I rzekł Pan do Mojżesza: Oto ustanowię cię bogiem dla faraona, a , brat twój Aaron będzie twoim prorokiem [nabi]. Ty będziesz mówił do niego wszystko, co ci rozkażę, a Aaron,brat twój będzie mówił do faraona". Stosunek Mojżesza do faraona podobny był do tego, jaki istnieje między Bogiem a jego ludem. I tak jak Aaron przekazywał słowa Mojżesza, tak prorok słowa Boże przekazywał ludowi. Tak więc termin prorok określa rzecznika powołanego przez Boga. Greckim odpowiednikiem hebr. "nabi" jest słowo "profetes", od którego pochodzi polskie określenie "prorok".
"Widzący" tłumaczenie hebrajskiego słowa "ruah" (Iz.30,10), lub "chozech"( II Sam.24,11; II Król.17,13),jest jeszcze innym określeniem osoby posiadającej dar prorokowania. Nazwy "prorok" i "widzący" sa ściśle ze sobą powiązane. Pismo Święte wyjaśnia: "Dawniej w Izraelu mawiał każdy, kto wybierał się,aby zasięgnąć rady Bożej: Chodźmy do jasnowidza! Albowiem kto dziś zwie sie prorokiem, dawniej nazywano jasnowidzem [widzącym:BG]" (I Sam.9,9). Określenie "jasnowidz" podkreślało sposób, w jaki prorok odbierał Boże poselstwo. Bóg otwierał oczy albo umysły proroków na informacje, jakie z Jego woli miały być przekazane ludowi.
Na przestrzeni lat Bóg za pośrednictwem ludzi wyposażonych w dar prorokowania objawiał swoją wolę "Zaiste nie czyni Wszechmogący Pan nic, jezeli nie objawił swojego planu swoim sługom, prorokom" (Am.3,7 por. Hebr.1,1).
Działanie daru proroctwa w Nowym Testamencie - Nowy Testament umieszcza proroctwo na czele darów Ducha Świętego. Jeden raz wymienia go na pierwszym a dwa razy na drugim miejscu na liście najbardziej pożytecznych darów dla Kościoła (zob.:Rzym 12,6;I Kor.12,28: Ef. 4,11 ).Wierzacy zostali zachęceni do ubiegania się szczególnie o ten dar (I Kor. 14,1.39). Funkcje proroków w Nowym Testamencie:
1) Udział w zakładaniu Kościoła . Kościół został zbudowany na fundamencie apostołów i proroków, natomiast " kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus" (Ef.2,20.21).
2) Zainicjowali ewangelizacyjną misję Kościoła To przez proroków Duch Święty wybrał i wysłał Pawła i Barnabę w pierwszą podróż misyjną (Dz. 13,1.2) oraz wskazywał tereny ich działania (Dz.16,6-10).
3)Budowali i wzmacniali Kościół " Kto prorokuje, zbór buduje" napisał Paweł. Proroctwa
wypowiadane są przez ludzi "ku zbudowaniu i napomnieniu i pocieszeniu" (I Kor.14,3.4). Bóg dał dar prorokowania "aby przygotować świętych do dzieła posługiwania, do budowania ciała Chrystusowego"(Ef.4,12).
4) Jednoczyli i doskonalili Kościół Prorocy pomagali przy wprowadzeniu "jedności wiary" i bronili zbór przed fałszywymi naukami, by wierzący nie byli już "dziećmi miotanymi i unoszonymi lada wiatrem nauki przez oszustwo ludzkie i przez podstęp, prowadzący na bezdroża błędu" (Ef.4,14).
5) Ostrzegali przed mającymi nadejść trudnościami jeden z nowotestamentowych proroków ostrzegał przed mającym nadejść głodem. W odpowiedzi zbór przygotował program pomocy dla tych, którzy mieli ucierpieć w wyniku tego głodu (Dz.11,27-30) Inni ostrzegali przed aresztowaniem i uwięzieniem Pawła w Jerozolimie. (Dz.20,23;21,4.10-14)
6) Wzmacniali wiarę w chwilach trudności. Podczas pierwszego soboru w Jerozolimie Duch Święty prowadził Kościół do podjęcia decyzji w spornej kwestii, związanej ze zbawieniem chrześcijan pochodzących z pogan. Następnie poprzez proroków Duch utwierdził wierzących we właściwej nauce. Po oznajmieniu decyzji soboru, "Juda i Sylas, którzy sami byli prorokami napominali i upominali braci" (Dz.15,32).
Dar prorokowania w ostatnich dniach. Wielu chrześcijan uważa, że dar prorokowania zanikł wraz z zakończeniem ery apostolskiej, Ale Biblia zwraca uwagę na szczególną potrzebę prowadzenia zboru w czasach trudnych, w kryzysach dni ostatecznych. mówi o ciągłej potrzebie i zabezpieczeniu daru prorokowania, również po czasie, kiedy pisano księgi Nowego Testamentu.
Kontynuacja darów duchowych. Nie ma biblijnego dowodu na to, że Bóg wycofał dary duchowe, którymi wyposażył Kościół zanim nie wykonają one swego dzieła. Zgodnie z wypowiedzią Pawła mają one doprowadzić Kościół do "jedności wiary i poznania Syna Bożego, do męskiej doskonałości" aż do chwili, gdy "dorośniemy do wymiarów pełni Chrystusowej" (Ef, 4,13), Z uwagi na fakt, że Kościół jeszcze nie wszedł w takie doświadczenie, nadal potrzebuje darów Ducha. Dary te łącznie z darem prorokowania będą w dalszym ciągu działały na korzyść ludu Bożego aż do powrotu Chrystusa. Zgodnie z tą myślą Paweł przestrzegał wierzących: " Ducha nie gaście, Proroctw nie lekceważcie. (I Tes.5,19.20), i radził: " Starajcie się też usilnie o dary duchowe, a najbardziej o to, aby prorokować" (I Kor. 14,1) Nie zawsze dary ducha występowały w obfitości w Kościele chrześcijańskim. Od roku 300 n.e. można zauważyć spadek uduchowienia w Kościele i pojawienie się odstępstwa doprowadziły do zaniku zarówno obecności Ducha Świętego, jak tez Jego darów dla Kościoła. W tym samym czasie fałszywi prorocy byli powodem utraty zaufania do daru prorokowania. Ale Bóg nie wycofał na stałe ten dar. Biblia mówi, ze w miarę zbliżania się do końca, dar ten będzie obecny w Kościele, aby towarzyszyć mu i przeprowadzić przez te trudne czasy. Co więcej. Biblia zapewnia, że nastąpi wzmożenie aktywności tego daru. Dlatego usilnie starajmy sie o ten dar .
c.d.n.
"
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz