czwartek, 22 października 2015

DARY DUCHOWE


        
              
               DARY DUCHOWE

      Że Duch Święty jest Trzecią Osobą Bóstwa, którą my nazywamy Bogiem to nie trzeba udowadniać, przynajmniej w tym środowisku , w którym ja żyję. Świadczy o tym chociażby to, że daje dary ludziom i to według swego uznania.  To tak na wstępie tematu, który dziś chcę opisać. Przejdźmy do meritum sprawy.
     "Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu" (Mar. 16,15) to są słowa wypowiedziane przez Jezusa przed samym wniebowstąpieniem  do uczniów stojących obok Niego. Polecenie, które zmieniło historię. Co mogli na te słowa pomyśleć uczniowie, których była garstka a świat  i ludzi na nim nie współmiernie dużo. Czy to na nasze siły? Mogli zadać sobie takie pytania. Ale Chrystus zdając sobie sprawę wz ich bezsilności, nakazał im aby nie opuszczali Jerozolimy, lecz oczekiwali obietnicy Ojca. Zapewnił ich:: "Weźmiecie moc Ducha Świętego, kiedy zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi" (Dz.1,4.8)
      Po wniebowstąpieniu Jezusa uczniowie dużo czasu spędzili na modlitwie. Zgoda i pokora zajęły miejsce nieporozumień i zazdrości, które nękały ich gdy byli z Jezusem. Uczniowie doznali nawrócenia. Ich ścisła łączność z Chrystusem i wynikająca z niej jedność stanowiły konieczne przygotowanie na wylanie Ducha Świętego. 
     Tak jak Jezus doznał szczególnego  pomazania Duchem, aby był przygotowany do pełnienia misji (Dz,10,38) tak też uczniowie otrzymali chrzest Ducha Świętego (Dz. 1,5) dzięki czemu mogli świadczyć o Jezusie. Rezultaty były wręcz szokujące. W dniu, w którym otrzymali dar Ducha Świętego, ochrzcili trzy tysiące ludzi (Dz.2,41). (W tej chwili wyrywa się z piesi westchnienie Panie co my mamy czynić aby i u nas stał się taki cud? Pokaz nam co jest w nas złego i napraw to aby Duch Święty mógł i poprzez nas działać tak cudownie  i w nas ku chwale Twojej).
       Dary Ducha Świętego  Dary Ducha Świętego Chrystus zilustrował przypowieścią: "Będzie bowiem tak jak z człowiekiem ,który odjeżdżając, przywoła swoje sługi i przekazał im swój majątek, i dał jednemu 5 talentów,a drugiemu dwa, a trzeciemu jeden kazdemu według jego zdolnosci i odjechał "(Mat.25,14.15).
     Człowiek podróżujący do odległej krainy to Chrystus odchodzący do nieba. Sługami są jego naśladowcy, których "kupił" (I Kor. 6,20) drogą krwią (I Piotra 1,19). Chrystus odkupił ich dla służby, aby "już nie dla siebie żyli, lecz dla tego,który za nich umarł i został wzbudzony" (II Kor.5,15)
        Chrystus każdemu słudze dał dobra stosowne do jego możliwości  i "każdemu wyznaczył zadanie"( Mar,13,34). te dobra ,które dał Pan to szczególne dary udzielone przez Ducha. Duch Święty jest istotą, która rozdziela  " każdemu poszczególnie, jak chce" (I Kor.12,11) , te dary, które pomagają Kościołowi wykonywać zlecone mu zadanie.
        Cel darów duchowych, Duch Święty daje członkowi zboru specjalne zdolności umożliwiające mu wspomaganie Kościoła w wypełnieniu jego misji.
          Duch każdemu wierzącemu dale dary w celu budowania zboru. Potrzeby dzieła Pańskiego decydują o tym, jakie dary i komu Duch udzieli.  Nie wszyscy otrzymują te same dary.Paweł powiedział, że Duch daje jednemu mądrość, drugiemu wiedzę,jednemu wiarę,innemu zdolność czynienia cudów, jednemu proroctwo, innemu zdolności rozróżniania duchów, jednemu języki, innemu wykładanie języków.."Wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu poszczególnie, jak chce"(I Kor.11,12)
        Wdzięczność za przejaw działania daru winna być kierowana do Dawcy, a nie do osoby, która używa ten dar. A z uwagi na fakt, ze dary są dane Kościołowi, a nie prywatnej osobie, obdarowany nie powinien uważać daru za swoją osobistą własność.
      Dlatego,że Duch daje dary według swojej oceny, żaden dar nie może być zlekceważony ani pomniejszony. Żaden członek zboru nie ma prawa do arogancji z uwagi na pełnienie szczególnej funkcji lub zajmowane stanowisko, nikt też nie powinien czuć się poniżony z uwagi na powołanie go na stanowisko podrzędne.
         "Bóg ustanowił w kościele najpierw apostołów, po wtóre proroków, po trzecie nauczycieli, nastepnie moc czynienia cudów, potem dary uzdrawiania, niesienia pomocy, kierowania, różne języki (I Kor.12,28 por. Ef. 4,11). Żaden wyznawca nie ma wszystkich darów dlatego Paweł zachęca wszystkich aby starali się usilnie "o większe dary" mówiąc przy tym o tych najbardziej użytecznych dla zboru.
         Wykorzystywanie darów duchowych  Pismo Święte nigdzie nie popiera poglądu, jakoby tylko duchowni mieli usługiwać, gdy tymczasem wyznawcy (laikat) " ogrzewają krzesła i czekają na strawę". Kościół - "naród święty"(I Piotra 2,9) - tworzą zarówno pastorzy jak i wyznawcy. Wspólnie są odpowiedzialni za pomyślność zboru i jego rozwój . Zostali powołani do współpracy każdy stosownie do tych darów jakie otrzymał od Chrystusa. Różnorodność darów objawia się w różnorodności usługiwania i służb, które mają jeden cel - budowanie królestwa Bożego i przygotowanie świata na spotkanie Zbawiciela (Mat. 28,18 - 20 por. Ap.14,6 - 12) Dary pozbawione miłości są przyczyną zamieszania i podziałów w Kościele.doskonała droga polega na tym, że każdy, kto posiada dary duchowe  ma także tę całkowicie wolną od samolubstwa miłość. " Dążcie do miłości, starajcie się też o dary duchowe" (II Kor.14,1).
          Życie dla Bożej chwały , uznając, że tak wiara, jak tez dary duchowe mają swoje źródło w łasce Bożej, wierzący zachowują pokorę. Im więcej darów wierzący otrzymał, im większy jest jego duchowy wpływ, tym mocniejsza powinna być jego więź z Bogiem  Aby Kościół mógł wzrastać według zamierzeń Boga, każdy jego członek musi wykorzystywać dary łaski, w jakie On go wyposażył. W wyniku powyższego Kościół doświadcza  podwójnego wzrostu - wzrostu liczebnego i pomnażania duchowych darów. I znowu należy zwrócić uwagę na miłość jako zasadniczy czynnik, ponieważ Kościół może doznać tego rozwoju i wzrostu tylko wówczas, kiedy w miłości służy otrzymanymi darami.
         Niewykorzystanie duchowych darów  Wierzący, "którzy nie wykorzystują posiadanych duchowych darów, nie tylko stwierdzają ich zanikanie, lecz i to, że swoje zbawienie wystawiają na niebezpieczeństwo. W pełnej miłości trosce Jezus uroczyście ostrzegł, że sługa, który nie wykorzystał danego mu talentu, był poprostu złym i leniwym sługą(Mat. 25,26-30). Niewierny sługa przyznał,że jego zaniedbanie było świadome i było dokonane z premedytacją. Tak więc musiał ponieść konsekwencje  swojego błędu. "W wielkim dniu sądu ostatecznego ci,którzy dryfowali nie wykorzystując możliwości i wykręcali się od odpowiedzialności będą przez Wielkiego Sędziego zaliczeni do złoczyńców".
         Duchowe przygotowanie. Apostołowie gorliwie modlili się o uzdolnienie ich do wypowiadania takich słów, które by prowadziły grzeszników do Chrystusa, Zaniechali wszelkich różnic i istniejących między nimi dążeń do zwierzchnictwa. Wyznanie grzechów oraz żal za nie doprowadziły ich do ścisłej więzi z Chrystusem. Wszyscy, którzy obecnie przyjmują Chrystusa, potrzebują podobnego doświadczenia przygotowującego ich na chrzest Duchem Świętym.
     Chrzest Duchem Świętym nie jest wydarzeniem jednorazowym; możemy przeżywać go codziennie  Musimy błagać Pana o taki chrzest, ponieważ daje on Kościołowi moc do świadczenia i głoszenia ewangelii. Czyniąc to bezustannie musimy poddawać nasze życie Bogu, w pełni trwać w Chrystusie oraz prosić Go o mądrość do dostrzegania naszych darów (Jak.1,5).
        Studiowanie Pisma Świętego. Wsparte modlitwą studium nauk Nowego Testamentu na temat darów duchowych pozwala Duchowi Świętemu wywrzeć wpływ na nasze umysły, byśmy zrozumieli służbę, jaką On nam zleca. Bardzo ważne jest abyśmy uwierzyli, że Bóg dał nam  przynajmniej jeden dar do wykorzystania w Jego słuzbie.
        Otwartość na opatrznościowe prowadzenie  To nie my mamy posługiwać się Duchem, lecz On nami, ponieważ to Bóg jest Tym, który według  upodobania swe go sprawia w nas i chcenie i wykonanie (Fil. 2,13). Chętne pełnienie jakiejkolwiek służby, według wskazań Bożych, jest wielkim przywilejem
        Dlatego że Bóg daje te dary w celu budowania Jego Kościoła, możemy oczekiwać, że ostateczne potwierdzenie i ocena naszych darów nadejdzie ze strony ciała  Chrystusa, a nie naszych odczuć Często łatwiej rozpoznaje się dary drugich jak dary własne. Nie tylko sami powinniśmy słuchać chętnie, co inni mają do powiedzenia o naszych darach, ale ważne jest to, abyśmy rozpoznali i potwierdzali dary, jakimi Bóg wyposażył innych. Nic nie daje większej radości jak pełnienie służby w świadomości że na tym miejscu postawił nas nasz wspaniały Bóg. Jest wielkim błogosławieństwem, możliwość wykorzystania specjalnego daru jakim Chrystus nas obdarował poprzez Ducha Świętego. w Jego służbie. Chrystus pragnie rozdzielac swoje dary łaski każdemu kto się do Niego zwróci w modlitwie i pokorze. Dzisiaj możemy przyjąć Jego zaproszenie i zauważyć obserwując siebie i innych czego dokonują Jego dary wrzyciu wypełnionym Duchem.
              
        Panie! Ty powiedziałeś "proście w imieniu moim a będzie wam dane" Zwracam się do Ciebie z usilną prośbą ,naucz nas modlić się tak aby były nasze modlitwy wysłuchane. Daj nam moc Ducha Świętego abyśmy mogli cały cza wytrwać przy Tobie i pracować dla Ciebie zawsze, w każdej chwili naszego życia i mieć z tej pracy wielką radość wraz z Tobą, który cieszysz się wraz z nami tam w niebie. A rezultaty naszej pracy były widoczne dla  społeczności w której żyjemy . Ku chwale Twojej niech się to stanie Dziękuję za wysłuchanie mojej modlitwy
                                                                                                       Amen.


















































        

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Refleksje Biblijne

DAR PROROCTWA

                                        DAR PROROCTWA          Zarówno w Starym jak i w Nowym Testamencie, prorocy odgrywali ważną ...