Jest pośrednikiem w zbawieniu " Zakon Pański jest doskonały,nawracający duszę",(Ps.19,8) Duch Święty wykorzystuje zakon aby doprowadzić nas do Chrystusa. Abyśmy poczuli pragnienie zbawienia, które może dać nam tylko Chrystus. a w zakonie widzimy swoje grzechy jak w lustrze, zauważamy cały brud grzechu wyrokiem, za który jest śmierć wieczna bez możliwości zbawienia i życia wiecznego jeśli sobie uświadomimy tą prawdę to będziemy szukać ratunku a tym ratunkiem jest Jezus Chrystus, który pzebacza wyznane Mu grzechy i daje nam zbawienie z łaski za darmo.
Powstrzymuje zło i przynosi błogosławieństwo w Starym Testamencie opisane jest jak Bóg często błogosławił narodom i poszczególnym osobom stosownie do ich posłuszeństwa zakonowi Pismo Święte głosi: " Sprawiedliwość wywyższa lud, lecz grzech jest hańbą narodów".(14,34;16,12). Ludzie odmawiający posłuszeństwa Bożym przykazaniom popadali w nieszczęścia (Ps,89,31-33). " Klątwa Pana spoczywa na domu bezbożnego, Lecz błogosławi On mieszkaniu sprawiedliwych ( Przyp.3,33) .Ta sama generalna zasada sprawdza się i dzisiaj.
Wieczność prawa. " Dlatego,że moralne prawo dziesięciu przykazań jest odbiciem Bożego charakteru, jego zasady nie są czasowe lub sytuacyjne, lecz absolutne, niezmienne i ustawicznie obowiązujące ludzkość. Chrześcijanie na przestrzeni wieków zdecydowanie wspierali prawdę o wieczności Bożego zakonu i mocno potwierdzali jego ciągłą wartość i ważność".
Prawo przed Synajem Prawo istniało zawsze ale nie było potrzeby spisywania go zanim nie odeszli ludzie tak daleko od Boga i Jego przykazań, że zapomnieli je prawie całkowicie w niewoli egipskiej. Ponieważ "grzech jest przestępstwem zakonu",(I Jana 3,4) to Lucyfer i jego aniołowie są świadectwem istnienia prawa przed stworzeniem ziemi i ludzi (ll Piotra 2,4). Dla Adama i Ewy pełnienie woli Bożej było czymś naturalnym ponieważ Bóg przy ich stworzeniu zaszczepił do ich umysłów zasady prawa moralnego a ich przestępstwo wprowadziło grzech do rodziny ludzkiej(II Piotra 2,4). Mówiąc o Abrahamie Bóg rzekł: "Abraham był posłuszny głosowi mojemu i strzegł tego,co mu poleciłem,przykazań moich,przepisów moich i praw moich.(I Mojż.26,5). Mojżesz jeszcze przed Synajem nauczał Bożych ustaw i praw(II Mojż.16;18,16). A więc prawo znane było już przed górą Synaj. Ludzie wiedzieli że czyny zakazane przez prawo były złe. Bóg już wcześniej musiał zaznajomić ludzi z dziesięcioma przykazaniami
A potem na Synaju zostało to prawo spisane przez palec Boży na kamiennych tablicach i dane Mojżeszowi aby naród wiedział i pamiętał a raczej nie zapomniał o prawie Bożym.które ukazuje grzech i prowadzi do Jezusa Pana i Odkupiciela.
Dekalog a krzyż Chociaż śmierć Chrystusa położyła kres prawu ceremonialnemu, to umocniła zakon dziesięciu przykazań. Chrystus zdjął przekleństwo zakonu poprzez uwolnienie wierzących od jego potępienia. Ale to nie uwolniło ludzi od posłuszeństwa zakonu i nie pozwoliło na łamanie jego zasad. Paweł nawołujących wierzących do świętego życia, wzywa nas do oddania siebie Bogu jako "oręż sprawiedliwości", zapewniając przy tym:" albowiem grzech nad wami panował nie będzie, bonie jesteście pod zakonem lecz pod łaską. (Rzym 6,13.14)
. tak więc chrześcijanie zachowują prawo boże nie po to, aby zdobyć zbawienie. "Tak długo jak długo człowiek pozostaje pod zakonem pozostaje również pod panowaniem grzechu gdyż zakon nie może nikogo wybawić ani od potępienia ani od mocy grzechu. Ale wszyscy,którzy są pod łaską,otrzymują nie tylko wyzwolenie z potępienia( Rzym 8,1) lecz także moc do zwycięstwa (Rzym 6,4) i dlatego grzech już nad nimi nie panuje". Paweł powiedział: " Końcem zakonu jest Chrystus,aby był usprawiedliwiony każdy kto wierzy "(Rzym10,4) Śmierć Chrystusa wzmocniła zakon,wywyższyła jego powszechny autorytet. Gdyby dekalog został zmieniony to On nie musiał by umierać. Ale dlatego, że prawo to jest doskonałe i niezmienne,musiała nastąpić śmierć jako kara za jego przestąpienie. Swoją śmiercią na krzyżu Chrystus w pełni zaspokoił to żądanie i umożliwił życie wieczne wszystkim tym, którzy przyjmują tę Jego ofiarę.
Chrystus a prawo " Pragnę czynić wolę twoją, Boże mój a zakon Twój jest we wnętrzu moim". (Ps40,9;Hebr.10,5.7) To słowa Jezusa gdy był tu na ziem i nie zgrzeszył ani razu gdy chodził pośród ludzi i nauczał zawsze był posłuszny woli Ojca i zachowywał przykazania, dając nam wzór do naśladowania. On powiedział: "Zaprawę powiadam wam.dopóki nie przeminie niebo i ziemia,ani jedna jota,ani jedna kreska nie przeminie z zakonu, aż wszystko to się stanie (Mat.5,18) Podstawą zakonu jest miłość. Boga należy miłować z całego serca,duszy i myśli a bliźniego swego jak siebie samego (Mat.22, 37.38) .Jezus pragnął aby Jego naśladowcy miłowali nie tak jak świat tłumaczy to słowo-- miłością samolubną czy sentymentalną. Chcąc wyjaśnić miłość o jakiej mówił, dał nowe przykazanie (Jan,13,34). To nowe przykazanie nie miało zająć miejsca Dekalogu, tylko pozostać dla wierzących " przykładem prawdziwej ,j niesamolubnej miłości, takiej,jakiej nigdy nie było na tej ziemi" . W takim sensie to przykazanie jest określone jako nowe. Jezus wezwał wszystkich swoich uczniów do miłości, takiej w powszechnym zrozumieniu, ale także aby się wzajemnie miłowali tak,jak On ich umiłował miłością bezwarunkową.(Jan 15,12). Jest to jeszcze jeden dowód tego jak Chrystus wywyższył prawa swego Ojca.
Posłuszeństwo objawia taką miłość Jezus powiedział: "Jeśli mnie miłujecie przykazań moich przestrzegać będziecie ( Jan 14,15)." Jeśli przykazań moich przestrzegać będziecie trwać będziecie w miłości mojej ,jak i ja przestrzegałem przykazań Ojca mego i trwam w miłości Jego".(Jan 15,) Tylko wtedy, gdy trwamy w Chrystusie,jesteśmy w stanie objawić z serca płynące posłuszeństwo. "Jak latorośl sama z siebie nie może wydać owocu, jesli nie trwa w krzewie winnym, tak i wy,jesli we mnie trwać nie będziecie" --powiedział Jezus. Kto trwa we mnie, a Ja w nim, ten wydaje wiele owocu bo beze mnie nic uczynić nie możecie".(Jan 15,4.5). Jeśli chcemy zamieszkać w Chrystusie musimy dołączyć do przymierza, (które zawarł za nas z Ojcem na krzyżu), poprzez chrzest i przeżyć to o czym pisał Paweł " Żyję więc już nie ja ale żyje we mnie Chrystus"(Gal. 2,20). Wobec tych,którzy osiągną ten stan Chrystus może wypełniać swoją obietnicę przymierza: "Prawa moje włożę w ich umysły i na sercach ich wypiszę je,i będę im Bogiem, a oni będą mi ludem"( Heb.8,10).
Błogosławieństwa posłuszeństwa Posłuszeństwo rozwija chrześcijański charakter i wpływa na dobre samopoczucie,przyczynia się też do wzrostu wiary u wierzących jako nowo narodzone niemowlęta w wierze, oraz ich przemiany na podobieństwo Chrystusa (I Piotra 2,2; i II Kor. 3,18) ta przemiana grzesznika w dziecko Boże jest efektywnym świadectwem mocy Chrystusa. W Piśmie Świętym jest powiedziane, że "błogosławieństwo" jest nad wszystkimi,którzy mają upodobanie w zakonie Pana i zakon Jego rozważają dniem i nocą (Ps.1,2).
Błogosławieństwa wynikające z posłuszeństwa:
1) Głęboka mądrość (Ps. 119,98.99).
2) Pokój (Ps.119,165; Iz.48,18)
3) Sprawiedliwość (V Mojż.6,25)
4) Czyste moralne życie (Przyp.7,1-5)
5) Poznanie prawdy(Jan 7,17)
6) Ochrania przed chorobami (II Mojż.15,26)
7) Długowieczność ( Przyp.3,1.2;4,10,22)
8) Zapewnienie wysłuchania modlitw (I Jana3,22 por.Ps.66,18)
Bóg zapraszając nas do prowadzenia posłusznego życia obiecuje nam obfite błogosławieństwa w(III Mojż.26,3-10; V Mojż.28,1-12). Gdy pozytywnie reagujemy,stajemy się Jego szczególną własnością- "królewskim kapłaństwem i narodem świętym" (II Mojż.19,3.6, por.I Piotra 2,5.9) wywyższonym ponad wszystkie narody ziemi', " głową a nie ogonem" (V Mojż. 28,1.13".
Czy nie warto żyć tak jak nam nasz Pan wskazuje i uczy poprzez swoje Słowo? On chce dla nas zawsze jak najlepiej. Tylko na naszym Panu Bogu nigdy się nie zawiedziemy, to jest jedyna nasza ostoja i trwały punkt według którego możemy zawsze sprawdzić kierunek naszego życia, a w razie potrzeby zawrócić ze złej drogi prosto w szeroko otwarte ramiona naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa.Żyjmy tak abyśmy nie zasmucali Tego, który dla nas swoje życie poświęcił.
Panie obdaż nas swoją mądrością abyśmy zawsze trzymali się Twojej drogi i Twojej ręki ponieważ my jesteśmy twoje dzieci i jak dzieci pragniemy być prowadzeni przez życie aż dorośniemy "do pełni chrystusowej". Ponieważ naszym celem jest żyć z Tobą tam gdzie Ty Jesteś. Dziękuję za wysłuchanie mojej modlitwy Amen.
.
Posłuszeństwo objawia taką miłość Jezus powiedział: "Jeśli mnie miłujecie przykazań moich przestrzegać będziecie ( Jan 14,15)." Jeśli przykazań moich przestrzegać będziecie trwać będziecie w miłości mojej ,jak i ja przestrzegałem przykazań Ojca mego i trwam w miłości Jego".(Jan 15,) Tylko wtedy, gdy trwamy w Chrystusie,jesteśmy w stanie objawić z serca płynące posłuszeństwo. "Jak latorośl sama z siebie nie może wydać owocu, jesli nie trwa w krzewie winnym, tak i wy,jesli we mnie trwać nie będziecie" --powiedział Jezus. Kto trwa we mnie, a Ja w nim, ten wydaje wiele owocu bo beze mnie nic uczynić nie możecie".(Jan 15,4.5). Jeśli chcemy zamieszkać w Chrystusie musimy dołączyć do przymierza, (które zawarł za nas z Ojcem na krzyżu), poprzez chrzest i przeżyć to o czym pisał Paweł " Żyję więc już nie ja ale żyje we mnie Chrystus"(Gal. 2,20). Wobec tych,którzy osiągną ten stan Chrystus może wypełniać swoją obietnicę przymierza: "Prawa moje włożę w ich umysły i na sercach ich wypiszę je,i będę im Bogiem, a oni będą mi ludem"( Heb.8,10).
Błogosławieństwa posłuszeństwa Posłuszeństwo rozwija chrześcijański charakter i wpływa na dobre samopoczucie,przyczynia się też do wzrostu wiary u wierzących jako nowo narodzone niemowlęta w wierze, oraz ich przemiany na podobieństwo Chrystusa (I Piotra 2,2; i II Kor. 3,18) ta przemiana grzesznika w dziecko Boże jest efektywnym świadectwem mocy Chrystusa. W Piśmie Świętym jest powiedziane, że "błogosławieństwo" jest nad wszystkimi,którzy mają upodobanie w zakonie Pana i zakon Jego rozważają dniem i nocą (Ps.1,2).
Błogosławieństwa wynikające z posłuszeństwa:
1) Głęboka mądrość (Ps. 119,98.99).
2) Pokój (Ps.119,165; Iz.48,18)
3) Sprawiedliwość (V Mojż.6,25)
4) Czyste moralne życie (Przyp.7,1-5)
5) Poznanie prawdy(Jan 7,17)
6) Ochrania przed chorobami (II Mojż.15,26)
7) Długowieczność ( Przyp.3,1.2;4,10,22)
8) Zapewnienie wysłuchania modlitw (I Jana3,22 por.Ps.66,18)
Bóg zapraszając nas do prowadzenia posłusznego życia obiecuje nam obfite błogosławieństwa w(III Mojż.26,3-10; V Mojż.28,1-12). Gdy pozytywnie reagujemy,stajemy się Jego szczególną własnością- "królewskim kapłaństwem i narodem świętym" (II Mojż.19,3.6, por.I Piotra 2,5.9) wywyższonym ponad wszystkie narody ziemi', " głową a nie ogonem" (V Mojż. 28,1.13".
Czy nie warto żyć tak jak nam nasz Pan wskazuje i uczy poprzez swoje Słowo? On chce dla nas zawsze jak najlepiej. Tylko na naszym Panu Bogu nigdy się nie zawiedziemy, to jest jedyna nasza ostoja i trwały punkt według którego możemy zawsze sprawdzić kierunek naszego życia, a w razie potrzeby zawrócić ze złej drogi prosto w szeroko otwarte ramiona naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa.Żyjmy tak abyśmy nie zasmucali Tego, który dla nas swoje życie poświęcił.
Panie obdaż nas swoją mądrością abyśmy zawsze trzymali się Twojej drogi i Twojej ręki ponieważ my jesteśmy twoje dzieci i jak dzieci pragniemy być prowadzeni przez życie aż dorośniemy "do pełni chrystusowej". Ponieważ naszym celem jest żyć z Tobą tam gdzie Ty Jesteś. Dziękuję za wysłuchanie mojej modlitwy Amen.
.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz