Jak ważny jest chrzest?
Odpowiedzmy sobie na kilka pytań :
Czy z uwagi na chrzest warto ryzykować życie?
Czy Bóg naprawdę wymaga chrztu?
Czy zbawienie uzależnione jest od tego, czy ktoś został ochrzczony?
Popatrzmy na Jezusa Chrystusa co uczynił zanim zaczął swoją służbę dla zbawienia ludzi. I poniósł śmierć i to krzyżową, haniebną w owym czasie.
Pewnego dnia Jezus pożegnał się ze swoją rodziną, opuścił warsztat stolarski gdzie pracował z Józefem i udał się nad Jordan. Tam wtedy, jak wiemy z Pisma, Jan Chrzciciel chrzcił wiernych Żydów przez zanurzenie w wodzie aby zmyć grzechy z nich. Przygotowując drogę dla Pana.
Może trochę historii:
Przed erą chrześcijańską Żydzi przez zanurzenie chrzcili swoich prozelitow. Natomiast Esseńczycy w Qmran praktykowali chrzest poprzez zanurzenie zarówno wobec prozelitow jak i wyznawców.
Więc dla Żydów taki sposób chrztu nie był nowy tylko teraz w Nowym Testamencie zostaje ukształtowana nowa formuła przez samego Pana Jezusa Chrystusa .
"... Czyńcie uczniami wszystkie narody chrzcząc je w Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego".
Ale wróćmy do Jezusa, wyszedł z domu udał się nad Jordan gdzie nauczał Jego kuzyn Jan, podszedł do Jana i poprosił o chrzest. Zaskoczony Jan Chrzciciel próbował odwieść Go od tego mówiąc:" Ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a ty przychodzisz, do mnie?" "Ustąp teraz", odpowiedział Jezus, " albowiem godzi się nam wypełnić wszelaką sprawiedliwość" (Mat.3,13-17).
Chrzest Jezusa na zawsze usankcjonował ten obrządek ( Mat. 3,13-17,por. Mat. 21,25).
Znaczenie chrztu jest ściśle powiązane ze sposobem jego realizacji " Prawdziwe znaczenie chrztu można dostrzec tylko wówczas, kiedy został on dokonany przez zanurzenie"
Jest to symbol śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Podobnie jak zalanie wodą było symbolem kłopotów i nieszczęść ( Ps. 42,8; 69,2; 124,4.5), tak zanurzenie w wodzie podczas chrztu Jezusa było proroczą zapowiedzią Jego cierpień, śmierci i pogrzebu (Mar.10,38; Łuk. 12,50), a Jego powstanie z wody świadczyło o Jego zmartwychwstaniu (Rz.6,2-5).
Chrzest nie miałby znaczenia symbolu męki Chrystusa, " gdyby Kościół Apostolski praktykował jakiś inny poza zanurzeniem, sposób jego przeprowadzania". Dlatego " najmocniejszym dowodem na rzecz chrztu przez zanurzenie jest dowód teologiczny".
Jest to symbol śmierci dla grzechu i życia dla Boga
Poprzez chrzest wierzący wchodzą w przeżycia naszego Pana podczas święta Paschy. Paweł napisał: " Czy nie wiecie, że my wszyscy, ochrzczeni w Chrystusa Jezusa,w śmierć Jego zostaliśmy ochrzczeni? Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili" ( Rzeczy.6,3.4).
Zażyłość wierzącego z Chrystusem wyraża się w takich slowach jak: " ochrzczeni w Chrystusa Jezusa", " ochrzczeni w Jego śmierć" i " pogrzebani z nim przez chrzest". Howard zauważył że " w symbolicznym akcie chrztu wierzący wkracza w śmierć Chrystusa i ta śmierć realnie staje się jego śmiercią; wstępuje w zmartwychwstanie Chrystusa i ono staje się jego zmartwychwstaniem" .,,,
Co oznacza owo wejście wierzącego w mękę naszego Pana?
1) Śmierć dla grzechu. ( Rzym.6,5), w chrzcie wierzący wzrastają w podobieństwo Jego ( Chrystusa) śmierci.
Ukrzyżowania z Chrystusem ( Gal. 2,20).
To oznacza że "nasz stary człowiek został wespół z nim ukrzyżowany, aby grzeszne ciało zostało unicestwione, byśmy już nadal nie służyli grzechowi; kto bowiem umarł, uwolniony jest od grzechu.
Wierzący odwróci się od swojego poprzedniego stylu życia .Umarli dla grzechu i przez to potwierdzają, że stare rzeczy przeminęły (Il Kor.5,17), a ich życie zostało ukryte wraz z Chrystusem w Bogu.
Chrzest symbolizuje ukrzyżowanie starego życia. Jest to nie tylko śmierć, ale też pogrzeb. Wraz z nim zostaliśmy "pogrzebani w chrzcie" (Kol. 2,12). Tak jak pogrzeb następuje po śmierci, tak też kiedyś wierzący wstępuje do grobu, którymi jest woda, stare życie, które przeminęło, gdy przyjął on Jezusa Chrystusa, teraz zostaje pochowane.
W chrzcie wierzący odwraca się od tego świata. Posłuszni poleceniu: " Wyjdźcie z pośród nich i odłączcie się, mówi Pan, i nieczystego się nie dotykające" (Il Kor. 6,17), kandydaci do chrztu publicznie odrzucają służby szatanowi i przyjmują do swego życia Chrystusa.
W Kościele apostolskim wezwanie do nawrócenia było równocześnie wezwaniem do chrztu (Dz.2,38). Tak więc chrzest jest znakiem prawdziwego nawrócenia. Obrzęd chrztu jest obrazem oczyszczalnia wewnętrznego - ob
mycia z wyznanych grzechów.
2) Życie dla Boga.
Chrystusowa moc zaczyna działać w naszym życiu. Uzdalnia nas do prowadzenia nowego życia. ( Rzym.6,4) - jesteśmy umarli dla grzechu, ale żyjący dla Boga w Chrystusie Jezusie Panu naszym (Rzym 6,11). Dajemy świadectwo, że jedyną nadzieją na zwycięstwo nad starą naturą jest życie duchowe. Dzięki odżywczej mocy Ducha Świętego. To nowe życie wznosi nas na wyższą płaszczyznę ludzkiego doświadczenia, obdarowując nas nowymi wartościami, aspiracjami i pragnieniami, które koncentrują się na oddaniu się Jezusowi Chrystusowi. Jesteśmy nowymi uczniami naszego Zbawiciela a znakiem naszego uczniostwa jest chrzest.
Symbol aktu przymierza
W Starym Testamencie znakiem przymierza pomięndzy Bogiem a Abrahamem była obrzezka (l Mojż. 17,1-7). Obrzezka była znakiem identyfikacji narodowej. Sam Abraham oraz cały rodzaj męski ósmego dnia życia musiał być obrzezany ( l Mojż.17,10-14.25-27). Każdy nieobrzezany mężczyzna miał być wytepiony z grona ludu bożego z uwagi na złamanie tego przymierza.
Fakt że przymierze zostało zawarte pomiędzy Bogiem a Abrahamem, osobą dorosłą, wskazuje na jego duchowy wymiar. Jego obrzezanie było pieczęcią usprawiedliwienia z wiary, którą miał przed obrzezaniem ( Rzym. 4,11).
Często posłańcy Boży ostrzegali, że wystarczającą jest obrzezka ducha, " Obrzeżcie więc nieobrzezke waszego serca, a waszego karku już nie zatwardzajcie (VMojż, 10,16; 30,6; Jer. 4,4). Ludzie" nieobrzezanego serca" mieli być ukarani razem z poganami ( Jer. 9,24.25).
Gdy Żydzi odrzucili Jezusa jako Mesjasza, wówczas złamali swoje przymierze z Bogiem, zakończyli okres szczególnej ochrony i błogosławieństw Bożych przestali być narodem wybranym, które gwarantowało im przymierze.
I chociaż Boże przymierze i jego obietnice pozostały te same, Bóg wybrał nowy lud. Duchowy Izrael zajął miejsce narodu żydowskiego (Gal. 3,27-29; 6,15.16). ( przykład uczty)
Nowe przymierze wymaga " wewnętrznej wiary" a nie " zewnętrznego rytuału", tych, którzy będą tworzyć Izrael duchowy. Można być żydem z urodzenia, lecz chrześcijaninem tylko przez nowonarodzenie. " Bo w Chrystusie Jezusie, ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nic nie znaczy, lecz wiara, która jest czynna w miłości"( Gal.5,6). Liczy się " obrzezanie, które jest obrzezaniem serca, w duchu" ( Rzym. 2,28.29). Chrzest,znak zbawiającej więzi z Chrystusem, stanowi duchowe obrzezanie. " W Nim też zostaliście obrzezani nie ręką ludzką, gdy wyzuliscie się z grzesznego ciała ziemskiego; to jest obrzezanie Chrystusowe. Wraz z Nim zostaliście pogrzebani w chrzcie,w którym też zostaliście wespół wzbudzeni przez wiarę w moc Boga, który go wzbudził z martwych" ( Kol.2,11.12).
Usuwając, w wyniku tej duchowej, dokonanej przez Jezusa, obrzezki, grzesznego ciała ziemskiego, ochrzczony "przyobleka się w Chrystusa" i wchodzi w stosunek przymierza z Jezusem. W wyniku tego znajduje się w grupie tych, wobec których wypełniają się obietnice przymierza. "Bo wszyscy, którzy zostaliście w Chrystusie ochrzczeni, przyoblekliscie się w Chrystusa (.....) A jeśli jesteście Chrystusowi, tedy jesteście potomkami Abrahama, dziedzicami według obietnicy" . ( Gal.3,27-29). Wszyscy, którzy weszli w takie przymierze, doświadczają spełnienia Bożego zapewnienia: " Będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem". (Jer. 31,33).
Symbol poświęcenia w służbie Chrystusa.
Przy chrzcie Jezus doznał szczególnego wylania Ducha Świętego,na dowód Jego pomazania i poświęcenia misji wyznaczonej Mu przez Ojca ( Mat.3,13-17; Dz. 10,38). Jego doświadczenie wskazuje na to, że Chrzest wodą i chrzest Ducha Świętego stanowią całość, że chrzest z pominięciem przyjęcia Ducha Świętego jest niekompletny.
W Kościele apostolskim wylanie Ducha Świętego na ogół następowało po chrzcie wodnym. Tak i obecnie, gdy zostaniemy poświęceni w imię Ojca, i Syna ,i Ducha Świętego, jesteśmy poświęceni, przeznaczeni i połączeni z trzema wielkimi mocami nieba do głoszenia Ewangelii wiecznej
Duch Święty, oczyszczając nasze serca z grzechu, przygotowuje nas do tej służby. Jan powiedział, że Jezus " będzie chrzcił was Duchem Świętym i ogniem" ( Mat.3,11) . "Bóg nasz jest ogniem trawiacym" ,(Hebr.12,29). Duch Święty oczyści życie wszystkich, którzy mu się oddają; zniszczy ich grzechy.
Następnie Duch Święty wyposaża ich swoimi darami. Jego dary są "szczególnym Bozym wyposażeniem, danym w czasie chrztu Duchem,w tym celu, aby umożliwić wierzącym służenie Kościołowi oraz tym, którzy jeszcze nie zaakceptowali Jezusa Chrystusa ". Chrzest Ducha Świętego dał wczesnemu Kościołowi moc do niesienia świadectwa ( Dz. 1,5.8) i jedynie taki sam chrzest uzdolni Kościół do zakończenia misji głoszenia Ewangelii wiecznej o Królestwie ( Mat.24,14; Ap.14,6).
Symbol wejścia do Kościoła.
Jako znak osobistej odnowy czy nowonarodzenia ( Jan.3,3.5) chrzest oznacza też wejście człowieka do duchowego królestwa Chrystusa. Z uwagi na fakt połączenia wierzącego z Chrystusem, chrzest zawsze funkcjonuje jako drzwi do zboru. Przez chrzest Pan dodaje nowych wyznawców do Jego" ciała" , Kościoła ( Dz. 2,41.47; l Kor. 12,13). Wtedy stają się członkami Bożej rodziny.
Warunki chrztu
Stosunki panujące pomiędzy Chrystusem a Jego Kościołem, Pismo Święte przyrównuje do małżeństwa. W małżeństwie obie strony powinny znać swoje obowiązki i odpowiedzialność. Pragnący chrztu muszą w swoim życiu objawić wiarę, nawrócenie i jego owoce oraz zrozumienie znaczenia chrztu i wynikający stąd duchowy związek.
Wiara.
Jedynym sposobem wybawienie od Grzechu jest wiara w pojednawczą ofiarę Jezusa ,ofiara Jezusa jako warunek poprzedzający chrzest. Jezus powiedział: " Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony" .( Mar. 16,16 ) . W kościele apostolskim ochrzczeni byli tylko ci ,którzy wierzyli (Dz. 8,12.36.37; 18,8 ).
Dlatego, że "wiara jest ze słuchania, a słuchanie przez Słowo Chrystusowe" (Rzym.10, 17), pouczenie stanowi istotną część przygotowania do chrztu. Wielkie zlecenie Chrystusa potwierdza ważność nauczania:" Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, ucząc je przestrzegać wszystkiego ,co wam przekazałem" (Mat.28,19.20). Uczniostwo wymaga solidnego nauczania.
Upamiętanie.
Upamietajcie się wołał Piotr "i niechaj każdy z was da się ochrzcić" (Dz.(2,38). Nauczanie Słowa Bożego nie tylko wzbudza wiarę, ale prowadzi do upamiętania i nawrócenia. Reagując na Boży zew, ludzie widzą swoją straconą pozycję, wyznają swoje grzechy, poddają się Bogu, odwracają się od grzechów, przyjmują Chrystusowe pojednanie i poświęcają się nowemu życiu z Nim.
Bez nawrócenia nie można wejść w osobistą społeczność z Jezusem Chrystusem.
Tylko przez upamiętanie się można umrzeć dla grzechu, a to doświadczenie jest warunkiem poprzedzającym chrzest.
Owoce upamiętania
Kandydaci do chrztu muszą wyznać swą wiarę i okazać skruchę. Lecz jeśli nie wydadzą owocu godnego upamiętania (Mat,3.8) nie spełnią biblijnych wymagań stawianych kandydatom do chrztu. Ich życie powinno cechować poświęcenie się prawdzie, takiej, jaka jest w Jezusie,ich miłość winna wyrażać się posłuszeństwem wobec Jego przykazań.
W trakcie przygotowywania do chrztu powinni odrzucić błędne wierzenia i praktyki. Owoc Ducha, jaki pojawi się w ich życiu, ukaże, że Pan mieszka w nich,a oni w Nim (Jan 15,1-8). Jeżeli nie udowodnią swojej społeczności z Chrystusem, to nie są jeszcze gotowi do przyłączenia się do Kościoła.( Rodziny Bożej - Ciała Chrystusa).
Egzaminowanie kandydatów.
" Kiedy ktoś zgłasza swoje pragnienie przyjęcia członkostwa zboru,mamy zwrócić uwagę na owoce jego życia, ale on sam musi ponieść odpowiedzialność za pobudki, które go skłoniły do podjęcia takiej decyzji.
Niektórzy zostali pogrzebani w wodach chrztu, chociaż byli żywi. "Ja" nie umarło. Ci ludzie nie otrzymali nowego życia w Chrystusie. Ci którzy w taki sposób połączyli się z Kościołem, wnieśli ze sobą ziarna słabości i odstępstwa. Ich " nieuświęcony" wpływ dezorientuje tych wewnątrz i na zewnątrz zboru oraz niszczy ich świadectwo.
Czy należy chrzcić niemowlęta i małe dzieci.
Chrzest wprowadza tych, którzy uwierzyli, do Kościoła w oparciu o nowonarodzenie. Ich nawrócenie kwalifikuje ich do chrztu i członkostwa zboru.
Przyłączenie następuje w wyniku "ponownego narodzenia" a nie " niemowlęcego narodzenia". Dlatego też czytamy, że gdy wierzący byli ochrzczeni, to " to byli to " mężczyźni jak i niewiasty" ( Dz.8,12.13; 29-38; 9,17.18; l Kor.1,4). Karl Barth przyznaje, że " nigdzie w Nowym Testamencie nie ma przyzwolenia, ani polecenia odnośnie chrztu niemowląt" . G. R. Beasleyt- Murray wyznał: " Osobiście nie jestem w stanie odnaleźć chrztu niemowląt w praktykach Kościoła Nowego Testamentu".
Dlatego , że niemowlęta i dzieci nie mogą doświadczyć nawrócenia,nie mogą być ochrzczeni. Czy to oznacza, że zostały one wyłączone ze społeczności nowego przymierza? Oczywiście że nie! Jezus nie wyłączył ich że swego królestwa łaski. " Zostawcie dzieci w spokoju i nie zabraniajcie im przychodzić do mnie; albowiem do takich należy Królestwo Niebios. I włożył na nie ręce"
(Mat. 19,14.15). Wierzący rodzice spełniają istotną rolę w prowadzeniu swoich dzieci do społeczności z Chrystusem, która w końcu doprowadzi je do chrztu.
Pozytywny stosunek Jezusa do matek, które przyprowadzały swoje dzieci do Niego, aby je błogosławił, doprowadził do zwyczaju błogoslawienia dzieci,by przedłużyć je i poświęcić Bogu.
W jakim wieku dana osoba jest gotowa do chrztu?
Ochrzczone mogą być te osoby, które:
1) mają odpowiedni wiek, by mogły zrozumieć znaczenie chrztu,
2) oddały się Chrystusowi i są nawrócone,
3) rozumieją podstawowe zasady chrześcijaństwa,
4) pojmują znaczenie członkostwa zboru.
Dana osoba tylko wtedy naraża na niebezpieczeństwo swoje zbawienie, kiedy dorosła do wieku, gdy sama odpowiada za siebie,a jednak odróżnia, odrzuca wpływ Ducha Świętego. Każdy indywidualnie jest gotowy do podjęcia takiej decyzji, więc nie wyznaczamy jakiegoś minimum wiekowego dla kandydatów do chrztu.
Kiedy rodzice pozwalają swe mu dziecku na chrzest we wczesnej młodości, to muszą przyjąć na siebie odpowiedzialność za ich dalszy duchowy wzrost i rozwój charakteru.
Owoc chrztu
Widocznym owocem, jaki przynosi chrzest, jest życie prowadzone dla Chrystusa. Cele i aspiracje koncentrują się na Chrystusie, a nie na samym sobie. " A tak, jeśliście wzbudzeni z Chrystusem, tego co w górze szukajcie, gdzie siedzi Chrystus po prawicy Bożej; o tym co w górze, myślcie, nie o tym, co na ziemi".(Kol.3,1.2). Chrzest nie jest najwyższym celem chrześcijańskich osiągnięć. W miarę duchowego wzrostu zdobywamy chrześcijańskie łaski, które mamy wykorzystać w służbie dla innych w oparciu o Boży plan pomnażania: " Łaska i pokój niech się wam rozmnożą przez poznanie Boga i Pana naszego Jezusa Chrystusa" (II Piotra 1,2). Gdy pozostajemy wierni naszemu ślubowaniu złożonemu przy chrzcie, Ojciec, Syn i Duch Święty, w których imieniu zostaliśmy ochrzczeni, gwarantują nam dostęp do boskiej mocy w każdej potrzebie życiowej, w jakiej znajdziemy się po chrzcie. Te trzy Najpotężniejsze Istoty Boskie pozwalają nam używać swojej mocy, która jest wszechpotężna aby utrzymać cały wszechświat w porządku jaki im ustanowił oraz utrzymać życie wszędzie tam gdzie zostało przez Nich stworzone, Tylko wierzmy, że możemy urzyć tej mocy ku chwale Boga naszego i pożytkowi ludzi,
Drugim owocem jest życie prowadzone dla Chrystusowego Kościoła. Już dłużej nie jesteśmy wyizolowanymi jednostkami; staliśmy się członkami Kościoła Chrystusa. Jako żywe kamienie tworzymy Świątynię Bożą (I Piotra 2,2-5). Utrzymujemy szczególny stosunek z Chrystusem, głową Kościoła, od którego codziennie odbieramy łaski dla wzrostu i rozwoju w miłości (Efez.4,16). Uczestnicy przymierza przyjmują na siebie odpowiedzialność za nowo ochrzczonych, których przyjmują do społeczności (I Kor. 12,12- 26). Dla ich własnego dobra, jak też dobra zboru, ci nowi wyznawcy winni być zaangażowani w nabożeństwa, modlitwy, i pełną miłości służbę (Ef.4,12).
W końcu owocem jest życie prowadzone w świecie i dla świata. Prawdą jest ,że my którzy zostaliśmy ochrzczeni, swoje obywatelstwo mamy w niebie (Filip.3,20). Ale zostaliśmy wywołani ze świata w tym celu, by przygotowani jako część ciała Chrystusowego, powrócić do świata, jako słudzy, biorący udział w zbawczej misji Chrystusa. Prawdziwi uczniowie nie wycofają się ze świata, by zamknąć się w życiu zborowym; zostaliśmy zrodzeni do Królestwa Chrystusa jako misjonarze
Wierność naszemu przyrzeczeniu złożonemu przy chrzcie zawiera w sobie prowadzenie innych do królestwa łaski.
Dzisiaj Bóg z utęsknieniem czeka, byśmy weszli w obfite życie, które tak łaskawie nam przygotował. " A czemu teraz zwlekasz? Wstań, daj się ochrzcić i obmyj grzechy swoje, wezwawszy imienia Jego ( Jezusa)" (Dz. 22,16).
Wszystkim, którzy doczytali do końca niech Bóg błogosławi i pokaże drogę prostą do naszego Zbawiciela, który tak się dla nas poświęcił z miłości do nas. Dziękuję Panie za opiekę i wlanie w moje serce wytrwałość i wiarę coraz silniejszą w miarę jak Cię poznaję coraz lepiej i ile Ci zawdzięczam. poznając Ciebie Panie nie można Cię nie pokochać całym sercem i z radością Tobie służyć głosząc dobrą nowinę tym, którzy jej nie znają a chcą słuchać
Amen.
,
