Szabat jest zawsze tam gdzie się objawia stwórcza moc Boża, tak w Starym jak i w Nowym Testamencie. A więc Szabat możemy porównać do sztandaru Mocy Bożej. Czyli; praca wykonana w mocy Bożej a następnie odpoczynek w Szabacie. Inaczej mówiąc: Na cześć działania mocy Bożej w sześciu dniach pracy,podnosimy sztandar Szabatu na maszt w siódmym dniu tygodnia w dniu odpoczynku wyznaczonym przez Stwórcę przy stwarzaniu świata, a jest to sobota według dni tygodnia od początku świata trwających w takim samym porządku: nieziela,poniedziałek, wtorek,środa,czwartek,piątek, i siódmy dzień sobota.
W ten sam sposób nasz Pan Jezus Chrystus uświęcił Szabat odpoczywając w grobie w dniu sobotnim po dokonaniu dzieła zbawienia poprzez swoją mękę i śmierć. Pracował całe swoje życie na to,aby Moc Bożą wynieść ponad moc grzechu. W majestacie Mocy Bożej ukończył to dzieło umierając na krzyżu. Tym samym zapewnił, że każdy kto tyko zechce może być przy Jego pomocy wyzwolony spod mocy grzechu. W każdym z nas może zaistnieć proces stwarzania nowego, wolnego człowieka. Grzech nie panuje w sercu jego bo jest pod łaska Bożą i pod Jego opieką.
Jezus zachowywał Szabt przez cale życie. A nawet po śmierci odpoczął w Szabat. Nasz Pan miał przez całe swoje życie nieprzerwaną łączność z Ojcem Niebieskim.Była to taka więź i moc Boża,że nie zgrzeszył ani razu. A w kim jest moc Boża ten ma odpoczynek w Szabacie Bożym, czyli odpocznienie Szabatu Bożego. Każdy człowiek, w którym mieszka moc Boża zachowuje Szabat Boży jako Święty Dzień Pański i obdarza go czcią.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz